Pregnant & Niepokój

0

| Posted on 10-03-2010 Wysłany przez dziekana | Posted in dziecka na drodze! | Posted on 10-03-2010

Originally posted by ClaireLouise

Mam 19 lat i ciąży z moim pierwszym dzieckiem. Dowiedziałem się właśnie tydzień temu w moim wielkim skanowania że Gastroschisis i ewentualnie rozszczep wargi. Jak ktoś będzie, byłem zszokowany i zasmucony, aby znaleźć na to uwagę i zrobili, ale nic martwić, ponieważ. Mam mnóstwo wsparcie wszystkich mojej rodziny i mojego partnera, ale nie poradzę, ale myślę o tym cały czas i zastanawiam się, czy było to coś zrobiłem w czasie ciąży, które spowodowały ten. Wiem, że jest duża szansa, że moje dziecko będzie w porządku po operacji, ale czuję, że ogromna część o dziecko zostało zabrane do mnie. Nie będę trzymać mojego dziecka, gdy chcę lub paszy lub zmienia pieluchy. Wiem, że najważniejsze jest to, że moje dziecko staje się coraz lepszy i że muszę być silna, ale widzę, że trudno jest poradzić sobie czasem.

Gastroschisis Lewis 19.12.2009

0

| Posted on 08-03-2010 Wysłany przez linzi1802 | Posted in Birth Stories | Posted on 08-03-2010

Dowiedziałem się na 25.04.09 spodziewałem się z moim chłopakiem Craig. Nie planowałem ciąży, ale obaj byliśmy zadowoleni z wiadomości. II udał się do moich 12 tygodni skanowanie i mówili my baby miały otwór nad jego przewód i niektóre z jego jelit była poza jego brzuch, ale poradził mi, to może powrócić w ciągu tygodnia, wróciłem na skanowanie tydzień później jelit jeszcze obecnie. powiedzieli mi, moje dziecko było Gastroschisis. Problem w którym znajduje się otwór, gdzie kabel nie uzdrowił i pozwolił jelita wyjść. Byłem załamany, poczytaj na ten temat w Internecie, która była najgorszą rzeczą do zrobienia, bo słyszę wszystkich opowiadań grozy, które źle się bardziej zdenerwowany. I był skanowany co 4 tygodnie do narodzin do monitorowania wnętrzności i upewnić się, że nie było rozdęte lub spuchnięte. Powiedziano mi, musiały być wywołane na 37 tygodni. na 38 tygodni i został wzięty do szpitala, aby być wywołane 17 grudnia 2009. 32 godziny później na 19.12.09 na 23.11 mój piękny chłopczyk urodził się 6 funtów, 6 uncji. został zabrany do nicu natychmiast po dwóch trzymać sekund. Odwiedziłem go w nicu at 3.30am i zakochał się w nim. Byłem złamane serce, kiedy wróciłem do oddziału macierzyńskiego bez mojego małego chłopca, słuch inne dzieci płaczą. było niezwykle trudne do rozwiązania. nie spałem całą noc, rano chce się spieszyć, więc mój chłopak może koło mnie do Lewis ponownie. w dniu 23 grudnia worek wypadli jego jelita przed oczy, bo był wijący się tak dużo. Nie mogłem w to uwierzyć. Następnego dnia, Wigilię, pielęgniarka powiedziała mi, że zakażenie zagrażające życiu i potrzebne na operację tak szybko jak to możliwe. nie był pewny do pracy z powodu infekcji, ale później zdecydował, że należało. został zabrany do teatru at 8.30pm się chirurgiczne silosu wyposażone, aby zapobiec spadając ponownie, to silosu specjalnie dla Lewisa i szyte pod skórą, gdzie jest dziura. powiedzieli mi operację, nie powinni stosować dłużej niż dwie godziny i że będą puszczać mi znać jak tylko wrócił na oddziale. szedłem z nim, kiedy wziął go do teatru i zawołał zastanawiać, czy ten ostatni raz i nie zobaczę moje dziecko żyje. w ciągu kolejnych dwóch godzin i było jak zombie i nie wiesz, co zrobić, po prostu siedział i patrzył na zegarek, już patrzyłam już raz miała przejść, ale nie wiedziałem, co innego do roboty. at 11pm byłem Out Of My Mind dzwonka jego okręgu co dwie minuty, czy on tam był, ale jeszcze nie znak, pomyślałem najgorsze. w 11.15pm mam połączenia telefonicznego mówiąc był z powrotem na oddział i był w porządku. I went to see him. Kiedy wszedłem w jego okręgu i oczekiwać można się z nim leżał z innej torby i wentylator. kiedy zobaczyłem go tak było zobaczyć zupełnie inne dziecko. baby, że został zabrany do teatru było źle, źle dziecka z zagrażające życiu zakażenia. ale to dziecko było niesamowite, jego jelita został całkowicie do środka, nie był do respiratora, po prostu się przewody jak zawsze i duży plaster na jego brzuchu. Nie mogłem uwierzyć własnym oczom, po prostu wybucha płaczem ze szczęścia. Byłam z nim w dzień Bożego Narodzenia pojawienia się i był w stanie utrzymać go po raz pierwszy prawidłowo. gdy Craig poprosił go zatrzymać i nie chce go puścić. wkrótce został przeniesiony do jednostki wysokiej zależności gdzie uczęszczał do normalnego łóżeczka. Widziałem go każdego dnia bez względu na wszystko. było niezwykle trudno zostawić go każdej nocy i oglądać różne pielęgniarki codziennie zmieniać jego pieluchy i czysta twarz i zrobić wszystko, co należy zrobić. w czasie i nienawiści, ale kiedy myślę o tym, że robi tam pracy i opieki nad moim dzieckiem. wkrótce rozpocząć mleka, począwszy od dnia 1 ml na godzinę. dzień zaczął on był chory za każdym razem, jak jego żołądek nie toleruje mleka. musieli się zatrzymać i ponownie uruchomić ponownie. Następnego dnia ruszyłem do startu lotnego. toleruje 1ml godziny podszedł 1 ml każda. kiedy dostał się do jego dzienny limit płynów, które zostało 19ml/hour wyszedł ze swego TPN (płyn do karmienia) za każdym razem jego mleka wzrosła 1ml jego TPN zszedł 1ml. Następnie udał się do 2 godzinnych kanałów. Jego pierwszy dzień na 2 godziny kanały nie są zbyt dobrze był pocisk wymioty każdym karmieniu. i miał wrócić do godzinowej. to był taki długi proces czeka na niego do tolerowania jego kanały i byłem coraz to dość z pielęgniarek mówi on tam dotrzeć szybko, ponieważ wydawało mi się to nigdy nie był, a on będzie w szpitalu na zawsze. kiedy w końcu dotarł do 4 godzinnych kanałów oraz w pobliżu najbliższych i domu mówiono mógł wrócić do domu, gdy miałem go na noc w szpitalu w swoim pokoju bez pielęgniarek. przebywał u mnie na 2 noce i powiedziano mi, nie mógł wrócić do domu następnego dnia, jeżeli miał wystarczającą ilość wagę z powodu jego choroby. został zabrany z powrotem na oddział tej nocy, aby jego broviac line usunięte, które brzmiały jak tortury i chciałem je zostawić go w spokoju. tak szybko, jak to się wziąłem go do mojego pokoju i Przytulone go til zasnął. Następnego dnia wysłałem Craig do samochodu, aby uzyskać jego wózek i fotelik samochodowy. Potem powiedział, że nie będzie mogła wrócić do domu, a jeśli nie ma wystarczającą ilość wagę. po odczekaniu dla pielęgniarek ważyć mu, że ma wystarczającą ilość na wrócić do domu. Nie mogłem doczekać się go w jego płaszcz i fotelik samochodowy i dostać go z dala od tego miejsca. Zacząłem nienawidzić szpitalu z tego powodu. mi i Craig to musiał zrobić resus oczywiście w razie jakichkolwiek problemów w domu. i spędził 3 godziny czekając na witaminy na receptę. w końcu dotarli do pokoju i powiedział, że go. Mam go w jego płaszcz, który był na nim ogromne. umieścić go w fotelik samochodowy i wózek i zepchnął go z oddziału. pielęgniarka zabrała nas do drzwi i pożegnał się. Wyszedłem drzwi tylko do mnie, Craig i Lewis. Nigdy nie czułem się tak nie bałam w moim życiu. id czekali 6 długich tygodni wziąć do domu dziecka, a teraz jestem na mojej drodze i był tak nerwowy, aby być na własną rękę. I szybko się przyzwyczaił i tak nie Lewis. i cant nawet pójść do sklepu bez niego teraz. hes była domem teraz 5 tygodni i nadal ma dziwne chorych co chwila. Jedyny problem ma teraz próbuje poo. wciąż cantomat zrobić we własnym zakresie i musi mieć niewypał co 2-3 dni. pielęgniarki nadal przychodzi do niego co tydzień, im tylko czekają na dzień może poo własnej każdym razem. będzie on się tam w końcu. hes come to daleko i jestem z niego dumna. jest on najbardziej najdzielniejszych mało IV osoba kiedykolwiek spotkałem. walczył i walczył na co dzień do domu, a teraz budzi się każdego ranka z uśmiechem na twarzy. biorąc pod uwagę wszystkie hes been through I nigdy nie wiadomo, baby się uśmiechać jak on. moje rady matek na temat przejść przez ten lub przechodzi obecnie nie jest się poddać. mi, kiedy był w szpitalu i byłem w domu i czułem się jakbym nie miała dziecko, czułem jak id miała poronienie i id przeszła ciążą i porodem o nic nie wskazuje na to. ale będziesz tam dostać, być silna dla swojego małego dziecka i zostaną one przewagę nad tobą. otrzymasz tam w końcu tylko mieć cierpliwość i zaufanie. nie tak dużo jak tylko mogą dla Twojego dziecka, jak zmiana pieluchy i kąpiel je i trzymać je tak, jak potrafisz. jej straszna rzecz przejść, najdłuższy koszmar mojego życia zakończył się i nie patrzeć wstecz, ponieważ hes zostały w domu. mamy i zapomniał o nicu ale il nigdy nie zapomnę tego, co zrobił dla nas wszystkich i jak uratował mi dziecka życia.

nowy i chciałbym porady

2

| Posted on 02-03-2010 Wysłany przez babymac | Posted in Birth Stories | Posted on 02-03-2010

My name is Claire ja jestem 31 a ja 12 tygodni skanowania lekarz powiedział nam, że nasze dziecko nie exomphalus zostaliśmy poinformowani, aby cvs po kilku próbach nie można zrobić i wrócił na szesnaście tygodni na amnio gdy lekarz powiedział nam, że nasze dziecko nie gastrschisis zrobił amnio anyway, który wrócił z jasnych wyników. Ja zupełnie nie zna wszystko i chciałbyś i porady jestem z Oxfordu i wygłosi moje dziecko na Jana haspital Radcliffe.

Nasze Gastroschisis Journey.

1

| Posted on 21-02-2010 Wysłany przez Liliana1110 | Posted in Birth Stories | Posted on 21-02-2010

Kiedy miałem 13 tydzień ciąży dowiedzieliśmy się, że nasza dziewczynka narodzi się z Gastroschisis i jak każde inne ludzkie Bein otrzymujące takie straszne wieści, że nasze dziecko nie urodzi się z wadą wrodzoną czuliśmy się jak na całym świecie spadł na nas. Nie palić, nie pić ani nie robię niczego, co mogłoby przynieść mojej ciąży ryzyko tak Oczywiście musieliśmy mln pytania, dlaczego coś takiego może happenn. Mój lekarz zapewnił mnie, że nic się nie stało, że zrobiłem i że kulisy zrobić nic, aby temu zapobiec. Te rzeczy po prostu się dzieje i że nie zrobił znać jej przyczyny. Powiedziano mi, że tak się dzieje dla młodych matek w wieku 21 lat i że istnieje 10% szans na martwe urodzenia, wystarczy umieścić wiśnia na szczycie tortu, jak gdyby wasnt wystarczy znać moje dziecko idzie do narodził się z Gastroschisis jednak, że nie mogę stracić tego dziecka w danym czasie mojej ciąży. 10% isnt duża liczba, ale dla mnie było wystarczająco dużo, aby mnie martwić. Weszliśmy do domu, nie wiedząc dokładnie było Gastroschisis było więc zbadane w internecie, że didnt make it any better czytamy takie ciężkie przypadki, które były prawdopodobnie najgorsze scenariusze postępowania i nie sądzę, że wszystko, co czytają moje dziecko nie urodzi się samo, i znowu mój lekarz uspokoił mnie i powiedział, aby nie iść w internecie i przeczytać więcej. W mojej ciąży poszedł przez naszych lekarzy wizyt przechowywane zwiększenie potrzebnych do monitorowania dziecka i upewnij się, robi dobrze.
Na Sylwestra zacząłem mając skurcze, byłam 38,6 tydzień ciąży, więc rzucili się do szpitala, byłem 3cm rozszerzone i moje skurcze były 6 minut od siebie. Ja i dzieci były monitorowane, dopóki nie widzieli dziecka serca skakała zbyt wysokie, mają do czynienia nadzwyczajnych C-punkt ponieważ uważali, że praca może być podkreślając baby obecnie ze względu na Gastroschisis.
Nasz mały cud Liliana urodziła się 1 stycznia 2010 at 4:18 a.m na 5lb.141 / 2 uncji. To wtedy wszystko się zaczęło ..
Został szybko owinięte folia do przechowywania wilgotnych jelit i sterylne. Była rzucili się do intensywnej terapii noworodków (Neonatal Intensive Care Unit) i został wyczyszczony, była intubated i miał rurkę OG wprowadzone, aby zachować jej pusty żołądek i ssania wszystkie z żółcią. Pediatric Surgeon przyszedł i umieścić ją jelit w silosie, w ciągu tygodnia jelita powoli wciśnięty po trochu. Do 7 dnia jelita udało się przywrócić do jej brzucha i została zabrana do sali operacyjnej na jej operację, aby zamknąć się w otwór i umieścić w linii Broviac bo była w TPN (łącznie rodzicielskiej odżywianie) i nie była będzie je przez chwilę. (Należy pamiętać, nie każde dziecko żołądkowo potrzeb broviac, ale starali się umieścić linię PICC i oni nie zrobił sukces tak broviac była jedyna opcja). Zabiegu było 3 godziny najdłuższy 3 godziny w moim życiu! Była poddana narkozie więc gdy przyniósł jej kopię zapasową była jeszcze pod znieczuleniem. Operacja się powiodła, dostali otwór zamyka się bez problemu, bez siatki, które należy wprowadzić, aby wyciągnąć ze skórą lub coś! =) Ona kulisy mieć nic w ustach więc musieli kontynuować TPN, była także na Intralipid jest tłuszcz, fentanyl, który jest narkotyk, aby zachować jej zrelaksowany i bezbolesne, a także na antybiotyki, aby zapobiec zakażeniu. Mieli do monitorowania jej mieć pewność, że był o dźwięki jelit i że ona przekazywanie smółki, że był również sukcesem była o dźwięki jelit i z dnia na dzień przejścia smółki. Wreszcie zaczęła RSS tygodnie po zabiegu byłem piersią, ponieważ powiedział, że formuła byłaby zbyt ciężka dla niej żołądek więc byłem pompowania i dając im każdy gram mam! Zaczęli ją wyłączyć tylko 5ml i każdego dnia udał się do zwiększenia ich, jak jej kanałów wzrosła TPN poszedł w dół. Oczywiście była ciągle monitorowane, tak jej brzuch robi się nabrzmiałe (obrzęk) i że ofcourse mijał stolca. Nasz mały policjant robi wielką była toleruje jej kanałów i mijał stołek kilka razy dziennie! Jej kanały były szybko rośnie, a ona w końcu na jej pełne kanały, które zgodnie z jej waga wynosiła 60 mls. Była przybiera na wadze, tolerując ją karmi i stolca mijania, z których była przypuszczać zrobić! Była wyłączyć ją TPN i został wprowadzony na ADLIB co oznaczało w końcu mogę karmić piersią i mogła wziąć tyle, ile chce! Neonatologów końcu powiedział nam, że na naszej drodze do domu jedyną rzeczą, czekamy na was chirurg przyjść usunąć broviac. Jak tylko broviac została zabrana musieliśmy czekać kilka godzin do monitorowania dziecka na wszelkie objawy zakażenia i jeśli wszystko poszło zgodnie z planem moglibyśmy zabrać dziecko do domu tego samego dnia, dobrze wszystko pójdzie zgodnie z planem i po długim 5 i pół tygodnia mamy do podjęcia domu dziecka na 9 lutego 2010!

Jesteśmy w końcu do domu, a nasz mały cud domu z nas, jak możemy sobie wyobrazić cały czas, ona robi to dobrze, dzięki Bogu.
Postanowiłem podzielić się moją historię z wami wszystkimi, ponieważ nasza historia była powodzenia i mam nadzieję wszyscy, którzy mają lub spodziewają się dziecka z Gastroschisis może mieć pewne nadzieje, to straszne usłyszeć, gdy twoje dziecko będzie rodzi się z wad wrodzonych, ale każde dziecko jest cudem, a oni są tak silne, mogą one make it through anything! Musisz być silna dla Twojego dziecka jest długa droga do odzyskania, ale jest warta każdej sekundy jawie!

Matki Story.

1

| Posted on 10-02-2010 Wysłany przez Lesley Johnson | Posted in Birth Stories | Posted on 10-02-2010

  • W czerwcu 1987 i żona mojego męża, a wkrótce potem dowiedzieliśmy się, że jestem w ciąży, byłem 23 lat stary i bardzo szczęśliwy i podekscytowany. Na 20 tygodni i nie my 1st skanowania (której nie pozwolono, aby) pielęgniarka wyszła z pokoju, aby sprowadzić siostry okręgu, nie byłem zdenerwowany, aby zobaczyć moje dziecko i powiedziała mi, że problem z dzieckiem, ale nie co to było. Miałem w ciągu najbliższych tygodni badania krwi AFP) i ((amniocentisis płynu owodniowego) podjąć. Na 22 tygodni widzieliśmy w położnictwie lekarz zdiagnozował Gastroschisis wówczas przystąpił do zaoferowania rozwiązania USA! No way! Zaoferował pomoc z innego szpitala, 60 mil od hotelu, to małe dziecko, miała szansę na życie, Hooray! Mieliśmy luvly obstertrician pani, która dała gwarancję bezpieczeństwa i mieliśmy okazję zobaczyć nasze maleństwo na skanowanie do 1st time na 26 tygodni. Mieliśmy nikt nie mogliśmy rozmawiać o Gastroschisis i lekarze byli bardzo niechętnie odpowiada na wszelkie pytania lub wątpliwości, które mieliśmy, Evan do punktu nie przygotowujemy przedszkola lub kupić dowolny sprzęt dla dziecka. Na 30 tygodni miałem heamorrage i został przewieziony do miejscowego szpitala, bardzo przerażające. Powiedziano mi przez zespół lekarzy, że mogłem C-punkt, jeśli krwawienie zatrzymał się i ciąża przebiegała, i nie będzie mogła wrócić do domu, do dziecka zostało wydane i nie przeniosą mnie do innego szpitala 60 mil drogi, gdzie nasze dzieci miały największą szansę na przetrwanie. Mamy krzyknął i zawołał wielu łez rozczarowania. Nadzieja, był telefon z naszego nowego szpitala, tak pomogli nam i naszym dzieckiem. Zrobiliśmy coś ryzykowne, a nie dla omdlenia serca, mój cudowny mąż pracownicy, żeby mnie gotowy, podpisałam się ze szpitala i miał samochód czeka na mnie 60 mil jazdy dla linii powiatu, gdzie w razie potrzeby karetka będzie czeka mnie zabrać do szpitala na nasz wybór i to w najlepszym interesie naszych baby.I dotarłeś w szpitalu i został przyjęty od razu, dokonano ustaleń, że ja byłby długi pobyt pacjenta i ja był bezpieczny. I wydał nasz syn naturalny stycznia 1988 i świetny zespół pracowników były pod ręką, aby pomóc w realizacji, nie widziałem go miał szansę przytulić lub trzymać go załoga pogotowia ratunkowego i zespół pediatryczna zabrał go do szpitala dzieci od razu. Czułem devestated nie mogłem go zobaczyć, ale chciał, żeby mieć największe szanse life.I bardzo słabo po porodzie i nie może rozstrzygać, mój mąż był na dzieci w szpitalu oddział intensywnej opieki medycznej czekając, czy był ok? Chirurgów widział stan przed ale nasze dziecko było, co uznają za złe sprawy, otwór jest mały, wszyscy i na zewnątrz jelita cienkiego i przestrzeni wnęki bardzo mały, co wsunął płuc w górę, co spowodowało załamanie płuc! Mamy rzucić tyle łez, ale był Little Fighter! Na 12 tygodni nasz syn został zwolniony, a on zyskał wystarczającej wagi, ale mieliśmy problem, nie ubrania! Moja matka przyszła późno na ratunek z pięknym stroju i szal celu dostosowania go do domu. Nasza rodzina i przyjaciele pomogli ze sprzętem i odzieżą nie mieliśmy nic. One I coś ominęło na nie jest w stanie karmić piersią ponieważ nie mogłyby zostać po raz pierwszy 8 tygodni. Mieliśmy wiele problemów, nasz syn dorastał ENT rozprawy / language / polipy nosa i zatok problemów, był także rozpoznano Dyspraxia (równowagi / koordynacja / trudnościami w uczeniu się) również późniejsze bóle naprawy / pępka. W 22 roku życia, nasz syn jest na ostatnim roku na uniwersytecie i godziwe życie w pełni, że nigdy nie ma dnia, w których nie czują się dumni, że daliśmy ten chłopak z naszych szans na życie, z wielką miłością i wsparcie od nas rodzice dumni, nasze rodziny i przyjaciół.

PS Powiedziano nam, po naszej syn urodził nie było i szanse mógł iść na kolejne dziecko z tych samych warunkach, powiedzieli, że widzieli się zdarzyć. Teraz zastanawiam się, czy to przypadek? Zdecydowaliśmy się nie mieć już dzieci.